De roep van de sjofar

Je hebt van die boeken die zo mooi zijn dat je er geen genoeg van krijgt. Die je in één ruk uitleest, omdat er geen wegleggen aan is. Die om welke reden ook – de krachtige inhoud, het fascinerende plot, de heerlijke romance… – door íédereen gelezen zouden moeten worden. Echte leeslievelings! Zoals De roep van de sjofar (Francine Rivers).

Inhoud
Verenigde Staten, 1987. Als Paul Hudson een beroep krijgt van de Centerville Christian Church, voelt hij zich geroepen om het aan te nemen, niet in de laatste plaats omdat de oude kerk zelf betere tijden had gekend en de kleine, vergrijsde gemeente amper het hoofd boven water kan houden; hij wil er alles aan doen om te voorkomen dat de kerk haar deuren moet sluiten. Al snel vindt hij een geestverwant in architect Stephen Decker, die er evenals hijzelf van droomt om nieuwe kerk te bouwen, en wanneer door onvoorziene, maar fortuinlijke verwikkelingen een perceel in een welgestelde buitenwijk gekocht kan worden, staat niets hun meer in de weg om deze droom werkelijkheid te maken.

In de tijd die volgt, lijkt alles erop te wijzen dat Gods zegen op het project rust, want terwijl het nieuwe godshuis langzaam verrijst, trekken Pauls pakkende preken, ruimdenkende opvattingen en de vernieuwende diensten steeds meer mensen, waardoor de gemeente groeit en bloeit als nooit tevoren. En dat niet alleen, ook het geld stroomt als gevolg daarvan binnen, wat het mogelijk maakt om de bouwplannen telkens uit te breiden. Het is een ongekend succes en Paul is er verheugd over, maar zijn vrouw blijkt er anders over te denken…

Aanbeveling
De roep van de sjofar verkondigt tussen de regels door een tijdloze boodschap die aan het denken zet en dat alleen al maakt deze roman lezenswaardig.