Augustusgras

Je hebt van die boeken die zo mooi zijn dat je er geen genoeg van krijgt. Die je in één ruk uitleest, omdat er geen wegleggen aan is. Die om welke reden ook – de krachtige inhoud, het fascinerende plot, de heerlijke romance… – door íédereen gelezen zouden moeten worden. Echte leeslievelings! Zoals Augustusgras (Anna Jean Mayhew).

Inhoud
Verenigde Staten, 1954. Op een zinderend hete augustusdag vertrekt de dertienjarige Jubie Watts samen met de rest van het gezin in een volgepakte auto om voor een eerste vakantie op weg te gaan naar Florida. Dat de zwarte hulp, Mary Luther, met hen meegaat, vindt ze niets vreemds, want al zolang ze zich kan herinneren, is zij er – om bij hen thuis schoon te maken, om te koken, om haar gerust te stellen na een woede-uitbarsting van haar vader, om haar te troosten als haar moeder onbereikbaar is en wat al niet meer.

Algauw valt het Jubie op dat ze steeds meer verbodsborden voor zwarte mensen ziet naarmate ze verder in zuidelijke richting rijden en ze beseft met een schok dat die ook voor Mary gelden. Maar dat is het niet alleen, ook de spanningen nemen merkbaar toe en als ze vervolgens onverwacht met hun auto stranden, volgt er een afschuwelijke confrontatie met de plaatselijke bewoners, waarbij Jubie onder ogen moet zien dat de wereld om haar heen een verschrikkelijk oord kan zijn en, erger nog, dat haar ouders daarin geen verschil willen maken. Zij wil dat echter wel, want ze kan niet werkeloos toekijken terwijl er onrecht geschied, en dus neemt ze de moedigste beslissing van haar leven tot nu toe…

Aanbeveling
Augustusgras is een prachtig en aangrijpend coming-of-ageverhaal dat je iets laat ervaren van de spanningen die de rassenscheiding met zich meebracht.