Ik zal regen geven

Al jarenlang zien er tientallen nieuwe boeken het levenslicht en soms zou je door de zee aan recente titels zomaar vergeten dat er ook al veel pareltjes bestaan. Die zijn dan misschien wat ouder, maar zeker niet minder mooi of meeslepend of onvergetelijk, en dus met recht een echte leestip. Zoals Ik zal regen geven (Rae Meadows).

Inhoud
Verenigde Staten, 1934. Nergens kan Annie Bell ontsnappen aan het stof dat de stofstormen overal doen neerkomen – het zit in haar haar, bedekt de vensterbanken in huis, omgeeft het vee in de stal en dringt de neusgaten van haar kinderen binnen. Maar het ergste is wel dat de graanoogst staat te verdrogen op het land, want de opbrengst daarvan vormt grotendeels het levensonderhoud van haar gezin en als dat wegvalt, wordt het nóg moeilijker om rond te komen met de middelen die ze overheeft.

Veel anderen in het stadje Mulehead die hetzelfde overkomt, blijven dan ook om niet langer, in de hoop dat het snel beter wordt; ze pakken hun bezittingen in en vertrekken naar elders. Maar de Bells niet. Annie besluit samen met haar man te wachten op de regen, die ooit toch weer moet komen – een beslissing die veel beproevingen met zich meebrengt. Dat blijkt als Annies kwetsbare jongste zoon stoflongen ontwikkelt, haar koppige dochter een uiterst gevaarlijke manier kiest om aan de dorre streek te ontkomen en haar echtgenoot wordt gekweld door dromen waarin de hemelsluizen opengaan. En te midden van dat alles moet Annie, zelf ook wanhopig op zoek naar een uitweg uit de ellende, kiezen waar en bij wie haar toekomst ligt…

Aanbeveling
Ik zal regen geven is een ontroerende en helende roman waarin een onvergetelijk gezin tijdens de barre omstandigheden van de Dust Bowl tot leven wordt gebracht.