Het gefluister van het water

Benieuwd of Het gefluister van het water (Elizabeth Byler Younts) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1956. Sparrow Evans voelt zich diepongelukkig sinds de dood van haar kleine broertje, want het is haar schuld dat hij niet meer leeft – per slot van rekening is hij als gevolg van háár onoplettendheid verdronken – en dat haar moeder er net zo over denkt, maakt het er niet makkelijker op. Als ze met de rest van het gezin naar Pennsylvania verhuist, belooft dat een nieuwe start te zijn, maar Sparrows verdriet en de schuldgevoelens blijven en de thuissituatie wordt op een gegeven moment zo onhoudbaar dat ze troost zoekt bij haar nieuwe amishbuurvrouw, Emma. Zij blijkt ook het nodige te hebben meegemaakt, wat een band tussen hen smeedt die uitgroeit tot een vriendschap. Het is alleen de vraag of die hen verder zal helpen, of het er alleen maar ingewikkelder op maakt…

Mening
De kracht van dit verhaal zit ’m in het beeld dat het schetst van wat in de Verenigde Staten van de roerige vijftiger jaren van de vorige eeuw als onwenselijk werd beschouwd: een vriendschap tussen blank en zwart. Elizabeth Byler Younts doet dat namelijk zonder iets rooskleuriger voor te stellen; ze heeft zo veel mogelijk gebaseerd op historische feiten, is pijnlijk realistisch in haar beschrijvingen en tegelijkertijd blijkt haar schrijverspen empathisch, met als gevolg dat er tijdens het lezen ongetwijfeld zo af en toe een gevoelige snaar bij je geraakt wordt. En toch is deze roman ondanks dit overwegend aangrijpende en indringende karakter vooral mooi, wat met name te danken is aan de diepere laag die erin schuilgaat, waar een tijdloze, krachtige boodschap voor vandaag de dag van uitgaat.

Conclusie
Het gefluister van het water is een veelbewogen roman over een onwaarschijnlijke vriendschap die je niet snel zult vergeten. Echt lezen, deze!