De vallei van belofte
Waardoor werd deze roman geïnspireerd? Welke boodschap zit er in het verhaal verborgen? Wat was het mooiste of bijzonderste aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Elizabeth Musser in dit interview over De vallei van belofte.
Waar gaat het verhaal over?
‘Isabelle Seauve, een van de hoofdrolspelers, besluit kort nadat haar vader in 1944 zijn leven heeft gegeven om haar rol in het verzet te beschermen zijn werk voort te zetten door schuiladressen voor Joodse kinderen te regelen. Daarbij kruist haar pad dat van legerpredikant Peter Christensen en René Amblard, die net als zij strijden voor het goede, ook al kan hun dat alles kosten…’
Hoe kwam je op het idee voor het verhaal?
‘Enkele jaren geleden verbleef ik een week in Entrepierres voor een debriefing van een zendingsproject waaraan ik in 1983 had meegewerkt. Ergens tijdens die zeven dagen bezocht ik het nabijgelegen Sisteron en daar ontdekte ik dat die stad op 15 augustus 1944 was gebombardeerd, en wel bij vergissing, door de geallieerden; het maakte deel uit van de zogenaamde “Operatie Dragoon”. Daar had ik nog nooit van gehoord en juist daarom was ik meteen geïnteresseerd, omdat ik graag schrijf over minder bekende geschiedenis. Dat was zo ongeveer het begin van De vallei van belofte, denk ik.’
Wat vond je het leukste aan het schrijven ervan?
‘Het was geweldig om een verhaal te schrijven dat zich afspeelt in mijn geliefde Frankrijk, want daardoor was ik in de gelegenheid om een bezoekje te brengen aan veel van de plekken die ik beschrijf. Als je er iets van wilt ervaren, vind je op mijn YouTube-kanaal een video waarin ik je er mee naartoe neem en iets laat zien van de mooie omgeving daar.’
Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Dat we het offer van anderen niet moeten vergeten, opdat we niet de fouten die hun offer noodzakelijk maakten. Maar onthoud ook dit: als je een fout maakt, is dat niet het einde, want bij God is voor alles vergeving.’
Ben je al met iets nieuws bezig?
‘Jazeker! Mijn volgende roman neemt je mee naar Georgia en speelt zich af tijdens en na de brand in het Winecoff Hotel in 1946 en gedurende de voorbereidingen voor de Olympische Spelen in Atlanta in 1996. En zonder al te veel te verklappen, kan ik wel zeggen dat het laat zien dat het leven in een oogwenk kan veranderen en soms zelfs voorgoed, maar ook dan is er altijd hoop…’
