Het schoentje van Rosie

Je hebt van die boeken die zo mooi zijn dat je er geen genoeg van krijgt. Die je in één ruk uitleest, omdat er geen wegleggen aan is. Die om welke reden ook – de krachtige inhoud, het fascinerende plot, de heerlijke romance… – door íédereen gelezen zouden moeten worden. Echte leeslievelings! Zoals Het schoentje van Rosie (Sue Reid Sexton).

Inhoud
Engeland, 1941. De dertiende van maart begint als een fijne voorjaarsdag voor de negenjarige Lenny Gillespie, met een bezoek aan het park in het gezelschap van haar moeder en jongere zusje en samen de etalages van de winkels aan Kilbowie Road bekijken, terwijl ze eigenlijk naar school had gemoeten. Maar als ze vervolgens de opdracht krijgt om met haar zusje naar huis te gaan, gaat het mis – de kleine Rosie verdwijnt in een onbewaakt ogenblik, juist op het moment dat de sirenes in Clydebank afgaan.

Al snel wordt duidelijk dat het, anders dan alle keren eerder die week dat het gebeurde, geen vals luchtalarm is – er zijn ditmaal écht vijandelijke vliegtuigen op komst. Lenny weigert echter haar toevlucht te zoeken tot een schuilkelder voordat haar zusje terecht is; sterker nog, terwijl de bommen op het industriestadje beginnen neer te regenen, gaat ze de straat op, in de hoop ergens een glimp van het meisje op te vangen. Maar het enige wat ze vindt, is een schoentje waarvan ze vermoedt dat het van Rosie is en veel verder komt ze niet, want de oude buurman, meneer Tait, voert haar weg uit de enorme verwoesting, op weg naar een veilige plek in de heuvels. Alleen is Rosie daar niet en ze móét haar vinden…

Aanbeveling
Het schoentje van Rosie is zo invoelbaar geschreven dat het is alsof je er als lezer zelf bij bent, daar in het door de Blitz verwoeste Engeland.